Jacques Louis David, The Death of Socrates, 1787

Ο νεαρός μαθητής του Σωκράτη Φαίδων διηγείται πώς πέρασε ο δάσκαλός του την τελευταία ημέρα στη φυλακή, πριν πιει το κώνειο.
Πόσο δύσκολη στιγμή! Οι μαθητές του άραγε δεν αντέδρασαν; Δεν προσπάθησαν να τον μεταπείσουν, να του αλλάξουν γνώμη;
Φυσικά. Ο διάλογος ξεκινά με τους μαθητές να ζητούν από τον δάσκαλο να τους παρηγορήσει. Ο Σωκράτης όμως τονίζει πως με τον θάνατο η ψυχή απαλλάσσεται από το σώμα, το εγκαταλείπει, και κατακτά την αθανασία.

Μα πρέπει κανείς να πεθάνει για να αγγίξει την αθανασία; Δεν είδαμε νωρίτερα πώς η φιλοσοφία καθοδηγεί τον άνθρωπο, προσφέροντας την αυτογνωσία, κατά τη διάρκεια της ζωής.

Σωστά. Για τον Σωκράτη, ο θάνατος και ο φιλοσοφικός βίος έχουν την ίδια σημασία, αποτελούν με άλλα λόγια ταυτόσημες έννοιες: αποδεσμεύουν, ελευθερώνουν την ψυχή από την ύλη και την επίγεια πραγματικότητα, επιτρέποντας την επαφή με τον ανώτερο κόσμο των Ιδεών (τον χώρο του θείου, του αιώνιου).



Πλατωνική διαλεκτική

Πλατωνική διαλεκτική

H «διαλεκτική» είναι η μέθοδος, ο τρόπος που ακολουθεί ο...

Τίμαιος

Τίμαιος

Ο Τίμαιος διηγείται στον Σωκράτη έναν μύθο για τη...

Αριστοτελισμός και Πλατωνισμός στο ύστερο Βυζάντιο

Αριστοτελισμός και Πλατωνισμός στο ύστερο Βυζάντιο

Οι Βυζαντινοί φιλόσοφοι και σχολιαστές αντιγράφουν,...

Ιταλική Αναγέννηση και πλατωνισμός

Ιταλική Αναγέννηση και πλατωνισμός

Η Ιταλική Αναγέννηση διαρκεί δύο περίπου αιώνες (μέσα...